Książki - Słów kilka

Ziemiański Andrzej

Achaja

Tom II

Recenzja:

Czytelnik, który przeczytał pierwszy tom Achaji juz pewnie zdążył wyrobić sobie opinię na temat twórczości Andrzeja Ziemiańskigo. Jednych zachwyca wartką akcją i realizmem opisów, innych odstręcza właśnie poprzez ten realizm oraz bezpruderyjne używanie wulgaryzmów w dialogach.

Jeśli komuś spodobała się pierwsza część przygód byłej księżniczki to na pewno drugi tom także go nie rozczaruje. Achaja po uratowaniu Siriusa przed śmiercią z rąk rycerzy Zakonu podążą wraz z jego pocztem na misję dyplomatyczną. Teraz już nie jest tratowana jak dziwka, za którą wcześniej się podawała. Wreszcie odkrywa kraj, który wydaje jej się wymarzonym miejscem do życia. Niestety musi wziąć udział w kolejnej kampanii wojennej. Niewątpliwie największym atutem tego tomu jest opis pojedynków, które ostatecznie doprowadzają do sytuacji, w której bohaterka staje z mieczem w dłoni naprzeciw jednego z najbardziej znanych „szermierzy natchnionych” - Viriona.

Polecam tę powieść wszystkim miłośnikom fantasy oraz tym, którzy chcą poznać ciekawy alternatywny świat z całą jego złożonością. Czytanie tej powieści ma pewno nie będzie czasem zmarnowanym.

Stefan Benke

Cortazar Julio

Gra w klasy

Recenzja:

Argentyński pisarz Julio Cortazar był twórcą przekraczającym funkcjonujące dotychczas schematy literackie. Przekazywał czytelnikowi widzianą przez siebie rzeczywistość. Nie zawsze pokrywała się ona z obiektywnie istniejącym światem. Przekraczała go i przyozdabiała dodatkowym wachlarzem zjawisk i znaczeń.

W powieści Gra w klasy autor zerwał z powszechnie przyjętą ideą linearności utworu literackiego. Sam na początku książki podaje dwie możliwości czytania, jedną tradycyjną, a drugą opartą na przeskakiwaniu do sugerowanych przez niego rozdziałów. W ten sposób odbiorca dostaje dwie różne powieści. Możliwe jest także inne układanie rozdziałów, co daje bardzo dużą liczbę kombinacji. To wielowariantowa historia outsidera, który nie potrafi znaleźć swojego miejsca i żyje jakby na nieco innych prawach niż reszta społeczeństwa.

Jest to bardzo ciekawa książka, jednak niektórym osobom może wydać się trudna w odbiorze. Raczej nie należy jej czytać zbyt szybko. Pozostawia zupełnie inne spojrzenie na świat i trochę melancholii.

Stefan Benke

Stephen King

Cztery pory roku

Recenzja:

Na pisaniu horrorów i powieści sensacyjnych można zbić majątek. Udowodnił to Stephen King. Wiele z jego książek doczekało się ekranizacji. Często sam pisze do nich scenariusze. Jako jeden z pierwszych pisarzy wprowadził odpłatne publikacje swoich utworów w internecie.

Cztery pory roku to tak naprawdę cztery oddzielne powieści złożone w jeden cykl. Trzy z nich zostały już sfilmowane. Tom otwiera najbardziej znana Skazani na Shawshank. Jest to opowieść o pobycie w więzieniu i misternie obmyślanej przez lata ucieczce. Zdolny uczeń opisuje historię nastolatka szantażującego byłego nazistę. Stopniowo ujawnia się niezdrowa fascynacja szantażysty. Sam zamienia się w mordercę. Ciało opowiada o wakacyjnej przygodzie kilku chłopców z małego miasteczka. Natomiast Metoda oddychania to opowieść o pewnym dość niezwykłym porodzie.

Warta przeczytania, ciekawa rozrywka, która nie pozwala na nudę. Każda cześć jest zupełnie inna i zaskakująca.

Stefan Benke

Lynne Olson, Stanley Cloud

Sprawa Honoru.

Dywizjon 303 Kościuszkowski

Recenzja:

Lynne Olson i Stanley Cloud to amerykańskie małżeństwo byłych korespondentów politycznych. Dzięki tej wykonywanej wcześniej pracy oboje posiadają sporą znajomość zakulisowych rozgrywek politycznych. Lynne była przez jakiś czas korespondentką w Moskwie, co pozwoliło jej na głębsze zrozumienie problematyki Europy Wschodniej.

Osobliwością Sprawy honoru jest fakt, że napisali ją właśnie amerykanie! W sposób barwny i ciekawy zostały udokumentowane losy polskich pilotów walczących w Wielkiej Brytanii podczas II Wojny Światowej. Wyraźnie widać propolskie sympatie dwójki pisarzy. Ich fascynację odwagą i bohaterstwem młodych pilotów. Zostały opisane także ustępstwa aliantów wobec Stalina i ich bezmyślność i niewdzięczność w potraktowaniu Polski. Chyba żaden Polak nie potrafiłby lepiej zreferować i bronić sprawy polskiej po wojnie. Mimo dokumentalnego charakteru książki, czyta się ją jak sensacyjną powieść.

Uważam, że to bardzo wartościowa pozycja pogłębiająca wiedzę o zaangażowaniu polskich żołnierzy w działania wojenne i ukazująca meandry dyplomatycznych rozmów, jakie toczyły się za ich plecami.

Stefan Benke

Saint-Exupery Antonie

Ziemia planeta ludzi

Recenzja:

Największą pasją życiową i jednocześnie zawodem Saint-Exupery było latanie. Był pilotem pocztowym, a w czasie wojny latał na samolotach zwiadowczych. Zginął w czasie wykonywania jednej z misji. Jego książki są pełne optymizmu i wiary w człowieka, którego uważał za istotę wielką i szlachetną.

Ziemia planeta ludzi została wpisana przez National Geographic Adventure na listę 100 najlepszych książek przygodowych. Nie jest to jednak typowa powieść przygodowa, lecz zbiór opowiadań opartych na rzeczywistych wydarzeniach. Opisują one różne chwile z życia pisarza oraz jego przyjaciół. Zawierają obrazy dramatycznej i bohaterskiej walki o życie. Dzieło stanowi hołd wobec towarzyszy autora. Jest też filozoficzną refleksją, a jednocześnie apelem o ludzką solidarność.

Muszę stwierdzić, że książki nie można nie przeczytać. W czasach, gdy jesteśmy zalewani falą pesymistycznych informacji, opisami okrucieństwa jakiego dopuszczają się ludzie wobec innych, ta pozycja na nowo przywraca wiarę w możliwość bycia lepszym i pomaga spojrzeć w innym świetle na świat.

Stefan Benke

ks. Zaleski-Isakowicz Tadeusz

Księża wobec bezpieki

na przykładzie Archidiecezji Krakowskiej

Recenzja:

O autorze tej publikacji jest ostatnio na tyle głośno, że w zasadzie nie trzeba go przedstawiać. Ks. Zaleski-Isakowicz był kapłanem Solidarności inwigilowanym przez SB. jest też duszpasterzem Ormian w południowej Polsce i opiekunem niepełnosprawnych oraz badaczem historii najnowszej.

Książka jest pracą naukową i zawiera starannie udokumentowane przypadki współpracy księży katolickich ze służbami bezpieczeństwa PRL. Zostały dokładnie omówione okoliczności i motywy poszczególnych osób. Każdy przypadek jest inny i wymaga indywidualnego rozpatrzenia. Wiele miejsca poświęcił również ks. Zaleski-Isakowicz tym duchownym, którzy nie ulegli presji i nie zgodzili się donosić na przełożonych i kolegów. Na końcu wydania znajdują się listy, tych księży, którzy odpisali na skierowane do nich pytania i prośbę o zajęcie stanowiska, w związku z odnotowaniem ich jako tajnych współpracowników.

Sięgnąłem po Księży wobec bezpieki zaciekawiony szumem medialnym, jaki ta książka wywołała. Moim zdaniem autor stara się być obiektywny i rzetelny. Jest to solidna praca naukowa napisana bez niepotrzebnych emocji i osądów. Polecam tym wszystkim, którzy interesują się historią z okresu PRLu.

Stefan Benke

Bułhakow Michaił

Mistrz i Małgorzata

Recenzja:

Michaił Bułhakow był z wykształcenia lekarzem. Pracował najpierw w szpitalu a później przez wiele lat jego życie związane było z teatrem, gdzie zatrudniono go jako asystenta reżysera. Mimo, iż oficjalnie pozostawał w zgodzie ze stalinowskim rządem, to w wielu jego dziełach znaleźć można bezwzględną krytykę bolszewickich rządów.

Powieść Mistrz i Małgorzata trudno jednoznacznie zakwalifikować do jakiegoś gatunku literackiego. Znajdziemy w niej elementy fantasy, ostrej satyry politycznej, ale także ponadczasową wielką miłość. Do komunistycznej Moskwy przybywa Szatan wraz ze swoimi piekielnymi towarzyszami. W konfrontacji z zastaną władzą nawet on okazuje się postacią sympatyczną i osobą honorową. Organizuje wielki bal, którego gospodynią zostaje Małgorzata. Książka zawiera w sobie, także drugą powieść, tę którą pisze Mistrz. Opowiada ona o przesłuchaniu Jezusa przez Piłata.

W większości krajów komunizm odszedł już do historii, ale walory artystyczne dzieła Bułhakowa pozostały niezmienne. Książka jest, moim zdaniem, arcydziełem i naprawdę warto ją przeczytać.

Stefan Benke

Albert Camus

Mit Syzyfa i inne eseje

Recenzja:

Albert Camus jest uważany za jednego z czołowych myślicieli egzystencjalizmu (choć sam nigdy nie uważał się za egzystencjalistę, jak zresztą większość pisarzy i filozofów zaliczonych do tego nurtu). Swoje refleksje wyrażał poprzez powieści, dramaty i eseje.

Mit Syzyfa to wnikliwy esej filozoficzny ukazujący absurdalność otaczającego nas świata i beznadziejną walkę o nadanie rzeczywistości sensu. Syzyf symbolizuje beznadziejność tej walki. Mimo, że ludzkie zmagania są z góry skazane na porażkę, to należy przyjąć swój los z godnością i nigdy nie poddawać się rezygnacji, starać się zmieniać otoczenie na lepsze pomimo braku nadziei na zwycięstwo. Camus w swoich pracach często odwoływał się do greckiej mitologii oraz do bohaterów z literatury powszechnej.

Mogę zapewnić, że książka nie ma w sobie nic z trudnego traktatu filozoficznego. Może po nią sięgnąć praktycznie każdy. Polecam tym wszystkim, którzy pragną rozszerzyć swoje etyczne i moralne horyzonty.

Stefan Benke

Marquez Gabriel Garcia

Sto lat samotności

Recenzja:

Marquez jest pisarzem znanym na całym świecie. Stał się sztandarową postacią współczesnej literatury południowoamerykańskiej. W 1982r. otrzymał literacką Nagrodę Nobla. Jego twórczość to tzw. realizm magiczny. W naturalistyczne opisy wkradają się rzeczy dziwne i nadzwyczajne, a czytelnik staje wobec świata, który jest jednocześnie bardzo bliski, ale również baśniowy.

Sto lat samotności to najbardziej znana powieść Marqueza. Choć pisana prozą, wyczarowuje rzeczywistość poetycką. To saga rodu Buendia osiedlonego w wiosce Macondo. Następujące po sobie pokolenia rodu nie przemijają, lecz rzucają cień na swoich następców. Powtarzające się imiona poszczególnych członków rodu i sploty wydarzeń sprawiają, że odbiorca zostaje wciągnięty w dziwny wir, w którym pozostanie jeszcze długo po przeczytaniu książki.

Opowieść Marqueza, moim zdaniem, trzeba bezwzględnie przeczytać. Nie z intelektualnego snobizmu, dlatego, iż jest tak znana, ale dlatego, że we współczesnym morzu tandety jest drogocenną perłą, którą warto zobaczyć na własne oczy.

Stefan Benke 

Ziemiański Andrzej

Achaja

Tom I

Recenzja:

Ziemiański jest obok Sapkowskiego jednym z najbardziej znanych współczesnych polskich pisarzy science-fiction i fantasy. Często miesza oba te gatunki, zacierając już i tak nieostrą granicę pomiędzy nimi. Nie stroni od używania, a czasem nadużywania, wulgaryzmów w dialogach, za co bywa krytykowany.

Pierwszy tom powieści Achaja to wejście w zadziwiający świat wykreowany z dbałością o wszystkie szczegóły. Pisarz łamie stereotypy zachowań postaci. Gdy główna bohaterka jest torturowana nie nadchodzi pomoc w ostatniej chwili. Księżniczka Achaja, na skutek politycznych intryg, z samego szczytu zostaje zrzucona na dno hierarchii społecznej, aby tam odnaleźć swoją nową tożsamość. Poznaję ludzi zepsutych przez cierpienie, a jednak posiadających niezwykłe zdolności. Chce przeżyć za wszelką cenę, więc zaczyna się od nich uczyć. Galernik Sirius i jego nowy przyjaciel Zaan, także nie są rycerzami bez skazy i nie stronią od rozbojów. Na światem unosi się złowieszczy cień Zakonu, który pragnie wszystko kontrolować.

Czytelnika należy jedynie ostrzec, że powieść bardzo wciąga…

Stefan Benke