Bezpowrotnie utracona leworęczność
Jerzy Pilch
Bezpowrotnie utracona leworęczność
Recenzja:
Jerzy Pilch to postać dość popularna w dzisiejszej szeroko rozumianej kulturze. Pisze powieści, eseje oraz felietony. Często ocierał się też o krytykę literacką. Na podstawie jego książek nakręcono kilka filmów, a jego niektóre sztuki zostały wykorzystane przez Teatr TVP.
Książka Bezpowrotnie utracona leworęczność ma charakter zbiorku esejów z pogranicza felietonu. Pilch dość ciekawie przeplata nostalgię i sentyment za swoim dzieciństwem i młodością z ironią i literackimi dygresjami. Jego uwagi na temat znajomych (często znanych publicznie osobistości) oraz pewnych zwyczajów społecznych wykazują daleko idące poczucie humoru. Z równą ironią, żeby nie napisać – złośliwością – pisarz traktuje samego siebie. W tej mozaice wspomnień i refleksji trudno czasem rozróżnić, kiedy opisywana jest rzeczywistość, a kiedy mamy do czynienia z literacką parabolą. Całość wydaje się na pozór dość chaotyczna, jednak jest to kompozycja dobrze przemyślana. Książka może być inspiracją i bodźcem do snucia własnych biograficznych refleksji.
Muszę się przyznać, że jestem entuzjastą prozy Jerzego Pilcha w stopniu… dość umiarkowanym. Mimo to książkę Bezpowrotnie utracona leworęczność przeczytałem z dużą przyjemnością. To bardzo dobra lektura na wieczory po męczących dniach.
Stefan Benke