Na szczytach rozpaczy
Cioran Emil
Na szczytach rozpaczy
Recenzja:
Emil Cioran był rumuńskim myślicielem, który większość swych dzieł opublikował w języku francuskim. Posługiwał się zwięzłym i błyskotliwym stylem. Zalicza się go do nurtu egzystencjalistycznego.
Egzystencjalizm to filozofia głosząca samotne zmaganie człowieka ze światem. Człowiek zostaje rzucony w byt, musi sam określić siebie, swoje miejsce i stosunek do rzeczywistości. Nie ma obiektywnych wskazówek jak ukształtować własny los. Tak w bardzo wielkim skrócie i uogólnieniu można scharakteryzować poglądy Alberta Camusa, czy Paula Sartra. Myśli te Cioran doprowadził do całkowitej skrajności. Człowiek poszukujący prawdy na świecie pozbawionym obiektywnych wartości, ostatecznie skazany jest na rozpacz. Może próbować uciekać w pozory, starać się „normalnie żyć”, ale jeśli zaryzykuje autentyczne poszukiwanie sensu własnego istnienia, to zmuszony będzie wspiąć się samotnie na na san szczyt – na szczyt rozpaczy! Dopiero tam w negacji własnego życia może odnaleźć siłę… właśnie do życia.
Twórczość Ciorana nie jest przeznaczona dla każdego. Jest dla tych, którzy mają odwagę zaryzykować zawalenie się własnego uporządkowanego świata i nie boją się samotnych wypraw nad krawędzią pomiędzy życiem, a śmiercią.
Stefan Benke
Komentarze (0)