Ciekawe książki

Mielke Thomas

Róża z Awinionu

Recenzja:

Niemiecki pisarz Mielke Thomas kontynuując badania historyczne stworzył kolejny tom swojej trylogii awiniońskiej. Tak jak i w poprzedniej części oddał w wiernie opisywaną epokę.

Bertrand de Comminges, teraz juz jako wdowiec jest awiniońskim kupcem. Jednak to tylko przykrywka jego prawdziwej działalności. Tak naprawdę załatwia tajne zadania papieża Jana XXII. Na skutek wypełniania jednej z misji zostaje uwięziony i kolejny raz ożeniony. Tym razem pod przymusem Wpada w sieć intryg, z których trudno będzie mu się wyplątać. Jest w samym sercu cichej wojny, jaka toczą pomiędzy sobą zwaśnione kardynalskie rody. Jak zwykle intrygi związane są z legendarnym skarbem templariuszy.

Pewnym plusem w stosunku do pierwszego tomu jest większa wyrazistość postaci głównego bohatera. Nie jest już tak bardzo wyidealizowany. Pewnym brakiem pozostaje stylistyka książki, która chyba wynika z nie najlepszego tłumaczenia na język polski. Pomijając ten mankament powieść jest bardzo interesująca.

Stefan Benke

Albert Camus

Obcy

Recenzja:

Camus jest znany głównie jako autor Dżumy. Za swój wkład w literaturę otrzymał w 1957r. Nagrodę Nobla. stworzył swoistą etykę bez Boga. Ukazywał świat jako absurdalny i zupełnie niezrozumiały dla człowieka.

Obcy to powieść o nieprzystosowaniu do życia społecznego. Wina głównego bohatera wynika z przypadku i absurdalnego zbiegu okoliczności. Jest sądzony według sztywnego schematu postrzegania i uznany za bezlitosnego mordercę. Mersault jest człowiekiem, który nie rozumie społecznych konwencji i nie godzi się na narzucenie ich sobie. W zamian społeczeństwo odpłaca mu odrzuceniem i wyrokiem śmierci.

Obcego można odczytać, jako opowieść o kimś, kto jest nam zupełnie „obcy”, lub paradoksalnie bardzo bliski. Jako opowieść o nieprzystosowaniu drzemiącym na dnie duszy każdego człowieka. Warto samemu przeczytać i poznać swoje odczucia.

Stefan Benke

Albert Camus

Kaligula

Recenzja:

Metoda filozoficznego dyskursu Alberta Camusa polegała na wypowiedzi na dany temat w trzech formach: powieści, dramatu i eseju filozoficznego. Dopiero taka triada wyraża w pełni pogląd myśliciela na dany temat.

Dramat Kaligula stanowi dopełnienie głośnej powieści Dżuma i eseju Człowiek zbuntowany. Najważniejszym analizowanym pojęciem jest „bunt”. Bunt wobec absurdalności świata, bunt wobec zła i tyranii. W dramacie prawdziwym buntownikiem jest cesarz Kaligula, to on, a nie zamachowcy zabijający tyrana, rzuca wyzwanie losowi. Pragnie poznać granice absurdu do jakich może się posunąć.

Nie należy Camusa traktować jak historyka, był myślicielem, który dość luźno wykorzystywał postacie i wydarzenia historyczne do własnych rozważań. Pozycję polecam przede wszystkim osobom pragnącym pogłębić swoją refleksję nad relacją człowieka do świata.

Stefan Benke

Erich Segal

Absolwenci

Recenzja:

Erich Segal to amerykański pisarz, któremu największą sławę przyniosła powieść Love story i jej ekranizacja. Pisze głównie książki obyczajowe, ale ma w swoim dorobku także scenariusze teatralne i filmowe oraz opracowania na temat literatury starożytnej.

Absolwenci zostali napisani w postaci pamiętnika Andrew Eliota, który został zaproszony na zjazd absolwentów swojego rocznika (1958) z Harvardu. Obawiając się, iż nie jest wystarczająco godny tego wyróżnienia, że nie zrobił odpowiedniej kariery (co jest powodem jego kompleksów) wspomina swoich przyjaciół ze studiów i przedstawia historie ich życia. Kariera naukowca, muzyka, bojownika o izraelską państwowość, to drogi jego znajomych. Powieść zawiera kawałek historii USA i Bliskiego Wschodu z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.

Jest to pozycja, po którą warto sięgnąć. Można poznać zmagania życiowe i moralne z jakimi, na mniejszą lub większą skalę spotyka się każdy z nas.

Stefan Benke

Nicola Kraus, Emma McLaughlin

Niania w Nowym Jorku

Recenzja:

Opisywane sytuacje, autorki książki, znają z autopsji. Same pracowały przez jakiś czas jako nianie. Razem utworzyły swoisty duet pisarski i mają na swoim koncie kilka ciekawych powieści satyryczno-obyczajowych.

Wspomnienia kilku studentek z Nowego Jorku pracujących jako nianie w bogatych rodzinach zostały zebrane i przetworzone w jedną opowieść o roku pracy bohaterki. Zatrudniona w typowej nowojorskiej rodzinie, w której pan domu jest rzadkim gościem, a pani domu urodziła dziecko „bo tak wypadało” i teraz uważa, że na tym jej rola się skończyła. Nie pracuje, lecz udziela się w kilku towarzystwach. Pozostaje dziecko, typowy kilkulatek, dla którego niania okazuje się być najbliższą osobą. Jedyną, która poświęca mu czas i uwagę.

Powieść jest napisana w bardzo zabawny i karykaturalny sposób, ale tak naprawdę to dość smutna historia. Polecam tę pozycję, nie tylko jako ciekawą rozrywkę, ale także jako apel o czas dla najbliższych.

Stefan Benke

Kafka Franz

Zamek

Recenzja:

Kafka pochodził z żydowskiej rodziny osiadłej w Pradze. Swoje działa pisał w języku niemieckim. Był osobą o skłonnościach depresyjnych i cale życie zmagał się z zawiłościami swojej psychiki. Jego powieści opisują człowieka zagubionego i zmagającego się z anonimowymi siłami, które kierują światem. Niektórzy krytycy zaliczają je do nurtu egzystencjalistycznego.

Główny bohater Zamku – K, stara się dotrzeć do niedostępnego gmachu i wyjaśnić swoją sytuację. Wplątuje się w szereg małych i na pozór nieistotnych sytuacji obyczajowych. Mimo usilnych działań nie udaje mu się osiągnąć celu. Każdy krok naprzód, okazuje się cofaniem, lub dreptaniem w kółko. Zwierzchność pozostaje daleka i nieprzenikniona. Dzieło pozostało niedokończone, a jego wieloznaczność skłania do różnorakich interpretacji.

Mogę polecić tę książkę czytelniom poszukującym w literaturze czegoś więcej ponad rozrywkę. Zamku nie czyta się łatwo i nie znajdzie się w nim prostych recept na życie. To raczej kolejny głos, który stawia pytanie o sens egzystencji. Warto go usłyszeć.

Stefan Benke

Mielke Thomas

Most w Awinionie

Recenzja:

Mielke Thomas jest niemieckojęzycznym pisarzem specjalizującym się w powieściach, których akcja toczy się w średniowieczu. Jak wielu współczesnych literatów, zajmujących się tą tematyką, pisze w oparciu o szczegółowe badania historyczne i stara się wiernie oddać realia i koloryt epoki.

Akcja powieści Most w Awinionie toczy się głównie w Awinionie u schyłku pontyfikatu papieża Klemensa V. Głównym bohaterem jest nieślubny syn papieża, Bertrand de Comminges, który pragnie pomóc ojcu. Chce odkryć wielką tajemnicę chrześcijaństwa ukrytą w papieskich pierścieniach. Jak to zwykle bywa w tego typu historiach, nie jest jedynym, który próbuje poznać sekret. W intrygą zamieszana jest inkwizycja, a nawet żydowski rabin.

Książka na pewno warta przeczytania. Szybki i zmienny tok fabuły stanowi ciekawą rozrywkę i pozwala w przyjemny i łatwy sposób poznać opisywaną epokę. Za mankament można uznać jedynie zbyt idealistyczne przedstawienie niektórych postaci.

Stefan Benke

Marek Aureliusz

Rozmyślania

Recenzja:

Pisanie nie jest typowym zajęciem władców. Zaledwie niektórzy z nich pozostawili pamiętniki jako świadectwo własnych dokonań. Jedynie Marek Aureliusz przeszedł do historii jako cesarz-filozof. Władał imperium rzymskim od 161r., a swoją postawą życiową różnił się w znaczący sposób od innych cesarzy. W przeciwieństwie do większości z nich żył bardzo skromnie i starał się o dobro państwa.

Rozmyślania to jedyna książka napisana przez Marka Aureliusza. Jest to zbiór sentencji i przemyśleń dotyczących sensu życia oraz sposobu postępowania. Napisana została w duchu modnego wówczas w Rzymie stoicyzmu. Był to wywodzący się z Grecji kierunek filozofii zalecający umiar, powściągliwość i dystans wobec ludzi i świata, a także samego siebie. Dzieło zawiera pouczenia zachęcające do skromności i panowania nad własnymi uczuciami i zachciankami.

Moim zdaniem jest to pozycja bardzo wartościowa, którą można czytać na dwa sposoby: albo jako badacz historii filozofii, albo jako ktoś kto pragnie pogłębić swoje życie wewnętrzne. W tym drugim przypadku najlepiej czytać codziennie jedynie krótki fragment i dać sobie czas na przemyślenie treści.

Stefan Benke

Św. Augustyn

Wyznania

Recenzja:

Św. Augustyn zakończył swoje życie jako biskup Hippony w 430r. Jest autorem wielu traktatów teologicznych, które miały istotne znaczenie dla rozwoju katolickiej doktryny wiary. Większość z nich, ze względu na swoją złożoność, stanowi lekturę jedynie dla teologów. Wyjątkiem jest jego najbardziej znane dzieło Wyznania.

Książka składa się z dwóch części. Pierwsza ma charakter biograficzny i opisuje życie i poszukiwania Augustyna przed jego nawróceniem oraz czas tuż po nawróceniu. Zawiera drobiazgowe rozliczenie z każdego nawet najmniejszego czynu, który autor uznał za grzech. Druga cześć jest swoistym rozważaniem na temat natury grzechu, Boskiej opatrzności i otaczającego świata. Znajdziemy w niej także zarys filozoficznych poglądów Świętego na temat czasu i wieczności.

Wyznania stanowią od wieków kanon literatury, z którym warto się zapoznać. Osoby wierzące mogą w nich szukać pouczeń moralnych i teologicznych. Natomiast niezależnie od światopoglądu nie można odmówić Augustynowi intelektualnej subtelności i głębi, z której warto korzystać.

Stefan Benke

Friedrich Nietzsche

Tak mówił Zaratustra

Recenzja:

Nietzsche został napiętnowany dla potomnych przez nieuprawnione i wybiórcze wykorzystanie go w faszystowskiej propagandzie. Uznanie go za filozofa nazizmu jest bardzo krzywdzące i niestety do dziś pozostało w świadomości wielu ludzi. Przyczyniła się do tego kontrowersyjność wielu sformułowań i wypowiedzi samego filozofa.

Tak mówił Zaratustra to dzieło stylizowane na starożytną opowieść biblijną. Stosując literacką formę przypowieści, myśliciel demaskował zafałszowania swojej epoki. Bezkompromisowo zwalczał fałszywe wartości i poniżanie ludzkiej godności w imię wartości religijnych. Zapowiadał przyjście nowego mesjasza – Nadczłowieka (Übermensch), który będzie całkowicie wolny i niezależny. Jest to nowa ateistyczna ewangelia.

Z poglądami Nietzschego niekoniecznie trzeba się zgadzać, ale niewątpliwie warto przeczytać chociaż jego sztandarowe dzieło, aby wyrobić sobie o nim własne, pozbawione uprzedzeń zdanie. Polecam także ze względu na walory poetyckie książki.

Stefan Benke